Wodorowo-metanowy test oddechowy po obciążeniu laktulozą

Co to jest wodorowo-metanowy test oddechowy?

Wodorowo-metanowy test oddechowy pozwala określić stężenie wodoru i metanu w wydychanym powietrzu. W warunkach fizjologicznych stężenie tych gazów jest niewielkie, a nawet zerowe. W przebiegu niektórych chorób, część węglowodanów przyjętych z pokarmem nie zostaje strawiona i ulega fermentacji przez bakterie jelitowe, skutkując wydzieleniem wodoru czy metanu.

Na czym polega?

To proste i nieinwazyjne badanie, w którym wykorzystuje się aparat, analizujący zawartość wodoru oraz metanu w wydychanym powietrzu.

Badanie trwa około 3 godziny. W tym czasie pobiera się próbki oddechowe od pacjenta za pomocą specjalnego urządzenia. Pierwszy pomiar (tzw. pomiar zerowy) odbywa się na czczo. Następnie pacjent spożywa roztwór laktulozy (zalecana dawka 10 g laktulozy rozpuszczonej w 250 ml wody), po czym kontynuuje się pomiary gazów w wydychanym powietrzu w 20., 40., 60., 80., 100. oraz w 120. minucie. Ze względu na możliwość spowolnienia pasażu jelitowego, test wodorowy zwykle kontynuuje się do 180. minuty.

Zadaniem osoby badanej jest wdychanie powietrza, zatrzymanie go w płucach przez około 15 sekund, a następnie wypuszczenie go przez ustnik do specjalnej torebki, z której pobiera się próbki do analizy.

Do 24 godzin po wykonaniu testu może wystąpić dyskomfort brzuszny, biegunka lub wzdęcia.

Badanie SIBO – wskazania

Lekarz może zlecić wykonanie wodorowo-metanowego testu oddechowego po obciążeniu laktulozą w związku z uporczywymi, nawracającymi wzdęciami i biegunkami. Badanie wykonywane jest u osób dorosłych oraz u dzieci od 10. roku życia.

Test wodorowy nie może zostać zrealizowany u osób z wrodzoną nietolerancją fruktozy oraz w przypadku rozpoznania lub podejrzenia hipoglikemii poposiłkowej.

Względne przeciwwskazania do wykonania testu obejmują przyjmowanie antybiotyków, kolonoskopię lub ileostomię w ciągu 4 tygodni przed badaniem.

Przygotowanie do wodorowo-metanowego testu oddechowego

Aby uzyskane wyniki były wiarygodne, należy się do niego odpowiednio przygotować, przede wszystkim przestrzegać zaleceń żywieniowych.

Załącznik: przygotowanie do badania

Do wykonania badania wymagane jest skierowanie od lekarza.

Interpretacją wyników zajmują się gastroenterolodzy oraz lekarze chorób wewnętrznych.

Kiedy i w jaki sposób pacjent otrzyma wynik?

Wynik pacjent otrzymuje bezpośrednio po zakończeniu badania w formie wydruku, z którym powinien zgłosić się do lekarza zlecającego badanie w celu jego interpretacji.